LAPACHO

Pod nazwą Lapacho znane jest ponad 250 rodzin drzew, wszystkie występujące w Ameryce Południowej, przede wszystkim rodziny Ipe Lapacho i Pau Rosso w Brazylii, rodziny Lapacho i Pau darco w Paragwaju oraz Lapacho, Lapacho Negro i Ipe Preto w Argentynie. W krajach, gdzie język portugalski jest bardziej rozpowszechniony nazwami częściej stosowanymi lokalnie (także używanymi w handlu międzynarodowym) są Ipé, Tabejo i Queschua, natomiast w krajach, w których mówi się po hiszpańsku spotykana jest częściej nazwa Lapacho, jej odpowiednik naukowy Tabebuja, a także Tajibo. Lapacho jest wiecznie zielonym drzewem o charakterystycznych purpurowych kwiatach. Drzewo osiąga wysokość do 35 m. Pień osiąga długość 10-12 m i średnicę do 1,5 m. Bezpośrednio po ścięciu Lapacho ma ciężar właściwy w granicach 1.100 kg/m3, który po osiągnięciu wilgotności ok. 9% spada do ok. 900-950 kg/m3. Drewno Lapacho jest barwne, od żółci poprzez zieleń i czerwień do ciemnego brązu i czerni, o bardzo wyraźnym, zawiłym uzwojeniu. Właściwości Lapacho i naturalna obecność substancji tłuszczowych w strukturze drewna determinują dobrą stabilność i bardzo wysoką trwałość tego drewna. Lapacho nie obawia się wody i z tego powodu należy do gatunków najbardziej odpowiednich do wykonywania podłóg (nawet w łazienkach), konstrukcji na zewnątrz takich jak tarasy czy nabrzeża basenów. Naturalna odporność Lapacho na działanie wody słodkiej i słonej jest tak wysoka, że nie jest nawet konieczne wykonanie jakiejkolwiek warstwy ochronnej czy impregnacji chemicznej. W porównaniu do sosny Lapacho ma dwukrotnie większą gęstość i pięciokrotnie wyższą twardość. Parkiet z Lapacho, z powodu dużej gęstości i twardości drewna, charakteryzuje się wyjątkową trwałością i odpornością na uszkodzenia mechaniczne.