Proces suszenia drewna

Suszenie drewna pod wzgledem fizycznym jest zespołem różnych, bardziej i mniej skomplikowanych procesów, w wyniku których woda zawarta w drewnie zamienia sie w parę i jest z niego wydalana. W drewnie drzew żywych woda stanowi główny składnik soku wypełniajšcego żywe komórki. Występuje ona w przestrzeniach błony komórkowej oraz wypełnia cewki i naczynia bielu. Proces suszenia mokrego drewna można podzielić na trzy części (wg Krischera i Kasta):

• W pierwszym okresie suszenia zachodzi transport wilgoci w drewnie wyłącznie na drodze kapilarnej - wtedy powierzchnia drewna pozbywa się wody wolnej. Prędkość suszenia w stałych warunkach klimatycznych jest także stała. Parowanie wody wolnej z powierzchni drewna uwarunkowane jest temperaturą i ciśnieniem istniejącymi na granicy wody i powietrza. Woda wolna, w wyniku chropowatości przekrojów poprzecznych, paruje z poprzecznych przekrojów suszonego drewna o 25% szybciej niż z podłużnych.


• W drugim okresie suszenia, transport wody w drewnie odbywa się poprzez siły kapilarne, aż do powierzchni drewna, przeważnie w formie pary na drodze dyfuzji. Prędkość suszenia w przypadku niezmiennych warunków suszenia jest mniejsza niż w pierwszym okresie suszenia. Maleje ona tym bardziej, im głębiej znajduje się źródło wilgoci (woda) w drewnie.


• W trzecim okresie suszenia ruch wody odbywa się wyłącznie w formie pary wodnej na drodze dyfuzji. Prędkość suszenia dalej maleje, a temperatura drewna zbliża się do temperatury otoczenia.